[NL] Geen heil

N.B.: Dit stuk wordt opgediend met een dosis cynisme, een lading sarcasme en een heel grote korrel zout.

Jaren geleden gingen groepen voetbalsupporters geregeld met elkaar op de vuist, waarbij ze onderweg zo’n beetje alles wat daarbij in de weg stond sloopten, zelfs al was dat in hun eigen stadion of stad. Iedereen die niet zelf aan dit geweld deelnam, leek het met elkaar eens: dit had weinig met voetbal te maken, maar het leidde er wel van af. Soms werd geopperd om de boosdoeners ergens in een veld of weiland te droppen, alwaar ze het dan onder elkaar zouden kunnen uitvechten zonder al te veel tastbare schade aan de omgeving toe te brengen. Dan zou het daarna misschien afgelopen zijn met al dat onnodige, onnozele voetbalgeweld.

Deze week moest ik daar ineens weer aan denken.

Er lijkt zich momenteel een intern media-oorlogje af te spelen in Nederland, waarin allerlei mensen die voor kranten en andere media werken hun drukwerk, webpagina’s en zendtijd gebruiken om te vertellen wat er slecht of fout is aan weer andere mensen die in dezelfde sector hun brood verdienen en dat nu dus doen met reacties op elkaar, en dat allemaal uit naam van de publicaties en organisaties die ze vertegenwoordigen, waarvan ze vinden dat zij wel bestaansrecht hebben en die ander niet, waarop dan weer andere mensen die ook in de media werken op hun beurt met commentaar kunnen komen over wie er wel of niet gelijk heeft en in hoeverre dan wel (of niet), en inmiddels is het vingerwijzen en andere gehannes dermate luidruchtig geworden dat ook politici zich erin gemengd hebben. (Was dat een lastige zin om te lezen? Ja? Mooi zo!)

Voor mij als niet-ingewijdene oogt het vooral als een versie van “wat je zegt, ben je zelf” waarin deelnemers om het hardst dingen als “VRIJHEID VAN MENINSGSUITING!” en “CENSUUR!” roepen. Als toeschouwer vind ik het allemaal wat kinderachtig en onnozel. Onnodig ook, want er gebeurt genoeg in de wereld zonder dat pers en media zichzelf onderwerp van hun eigen verslagen en commentaren hoeven te maken. Met ‘vrijheid’ of ‘censuur’ heeft dit heen-en-weer gezanik volgens mij al helemaal weinig te maken, al leidt het er ondertussen wel van af.

Misschien zouden we alle boosdoeners eens ergens zonder wifi, smartphones, drukpersen, camera’s en microfoons kunnen droppen, alwaar ze het dan onder elkaar zouden kunnen uitvechten zonder al te veel tastbare schade aan de omgeving toe te brengen. Dan is het daarna misschien afgelopen met al dit onnodige, onnozele mediageweld.