Special offer!

The Master Bakers (two words!) @MeulenHolland aren’t master spellers #crispbakes, but perhaps that’s why these are only 50p/pack at my local Poundstretcher store in North London. #mindyourlanguage

Advertisements

[NL] Watstelefoontje? Watsbellen?

Tijd om de tenen weer eens te krommen voor een fijn staaltje quasi-Engels van Nederlandse bodem. Kijk eens hier:

Watstelefoontje? Watsbellen?

Een Nederlands bedrijf met een product gericht op internationale gebruikers. Daar is niets mis mee, maar maar waar wel het nodige mis mee is, is hoe het daarmee is omgesprongen.

Dat je een internationale naam bedenkt in plaats van een Nederlandse is heel logisch als je een internationaal product wil verkopen, maar deze naam is wel erg onzinnig. Zou je je product in het Nederlands Watstelefoontje of Watsbellen noemen? Nee? Dan lijkt me Whatscall ook geen goed idee, want die naam komt op een niet-Nederlander mogelijk net zo zot over als de eerdergenoemde Nederlandse namen op een Nederlander.

Vervolgens heeft men bij deze merkwaardige merknaam Whatscall een goede, pakkende reclamezin willen bedenken, uiteraard ook in het Engels. Het probleem met the world at your reach is echter, dat – ook al heb je ‘m wellicht vaker gezien – die zin zo krom is, dat iemand die Engels als moedertaal heeft én zijn/haar moedertaal op redelijk niveau beheerst zo’n zin nooit zou gebruiken. (Wat ik daarmee bedoel is dat er bijvoorbeeld genoeg Engelstaligen zijn die de uitdrukking should of gebruiken waar should have de enige juiste vorm is, net als dat er Nederlanders zijn die me als bezittelijk voornaamwoord gebruiken of na en naar door elkaar halen; veelvuldig gebruik van een bepaalde uitdrukking maakt ‘m zeker niet juist.) In plaats van at your reach, had hier within reach of within your reach gebruikt moeten worden. (De uitdrukking the world at your feet was ook correct geweest, maar wellicht minder passend in deze context.)

De website van het bedrijf achter bovenstaande advertentie is niet veel beter; het is duidelijk dat de in stuntelig Engels geschreven teksten afkomstig zijn van iemand die ofwel Engels niet als moedertaal heeft, ofwel zijn/haar moedertaal Engels onvoldoende beheerst. Dat geeft op zich niet – internationale ambitie lijkt me heel gezond – maar wat ik persoonlijk dan niet snap is dat je dan niet gewoon even wat tijd of geld investeert in iemand die Engels wél op (goed!) moedertaalniveau beheerst en je werk kan lezen en corrigeren voordat je het publiceert.

Als je een Nederlands merk of bedrijf vertegenwoordigt, en je zou je enkel op de Nederlands(talig)e markt richten, zou je al je uitingen (advertenties, websites, e.d.) dan ook in krom Nederlands en met taalfouten publiceren?

[NL] Niet ‘fair’

Voor wie mij (nog) niet kent: ik was geboren en getogen in Nederland, maar woon en werk tegenwoordig in Engeland. Engels is inmiddels mijn eerste taal geworden, maar mijn Nederlands heb ik gelukkig niet verleerd.

Zowel Nederlands als Engels vind ik prachtige talen, maar ik wordt af en toe onpasselijk van hoe Nederlandstaligen overmatig gebruik proberen te maken van Engelstalige termen. Daarmee doen ze naar mijn mening beide talen onrecht aan.

Door hier af en toe aandacht aan te besteden, hoop ik schrijvers aan te moedigen toch vooral klare (eigen) taal te gebruiken.

Vandaag viel mijn oog op plattelandsfair.nl.

Image and video hosting by TinyPic

Ach nee toch, dit begint wat mij betreft al helemaal verkeerd met de naam. De makers van de website, of in elk geval de schrijvers van de teksten erop, hebben er zelf ook moeite mee, aangezien men het ene moment aan de PlattelandsFair (één woord) en het andere moment aan de Plattelands Fair (twee woorden) refereert. Tja, als je het nu gewoon plattelandsbeurs had genoemd, had je dat hele probleem ontweken.

De rest van de pagina’s wordt er niet beter op. Dat de Nederlandse taal de Engelstalige termen website en homepage heeft ingeburgerd, is tot daar aan toe. Taal evolueert en ik heb geen bezwaar tegen het overnemen van woorden uit andere talen, alleen tegen het onnodig en vooral tegen het onjuist gebruiken van anderstalige termen. Plattelandsfair.nl staat hier helaas vol mee.

Om te beginnen is die naam, plattelandsfair, dus al onnodig én verkeerd; juist Engels zou country fair (twee woorden) zijn, maar in een Nederlandstalig tekstverband nog altijd onnodig. Plattelandsbeurs is gewoon lekker Nederlands en volkomen gepast. Dat woord home op de hoofdpagina is helemaal overbodig, dus dat laat je weg. Weekend is ook een in Nederlands ingeburgerde term, maar omdat het gecombineerd woord met Pasen, lijkt me paasweekeinde toch netter dan paasweekend.

De naam van de locatie kun je als organisator van een evenement niet wijzigen, maar ik zou er bij de eigenaren van de TT Hall in Assen toch op aandringen. TT Hall is weliswaar niet onjuist, en past bij de ongetwijfeld internationale aspiraties van de eigenaren, maar een creatieveling kan wellicht met een Nederlandse naam komen die ook bij niet-Nederlandstaligen niet al te moeilijk van de tong zal rollen.

“De PlattelandsFair is een unieke combinatie van een gezellige eigentijdse Indoor Countryfair en een tentoonstelling van historische landbouwtechniek. De outdoor-lifestyle van nu ontmoet er het plattelandsleven van toen in een gezellige landelijke sfeer.”

Brrrr! Als je dan echt Engelstalige termen moet gebruiken, schrijf ze dan goed! Dus: indoor country fair (drie woorden, geen hoofdletters) in plaats van Indoor Countryfair, en outdoor lifestyle (twee woorden, zonder koppelteken) in plaats van outdoor-lifestyle.

Maar als ik lees dat de bezoekers onder meer kunnen zien hoe klompen worden gemaakt, zou het dan niet veel beter zijn om voor dit hartstikke Hollandse evenement helemaal Nederlandstalig te gaan? Als we alleen letterlijk vertalen zouden we veelvuldig gebruik van dezelfde woorden zien — wellicht was dat de reden dat men voor de verbasteringen van Engelse woorden koos — maar met een beetje creativiteit kun je daar prima omheen werken; de Nederlandse taal biedt je genoeg woorden.

Wat dacht je van deze variatie:

“De plattelandsbeurs is een unieke combinatie van een gezellig, eigentijds, overdekt plattelandsevenement en een tentoonstelling van historische landbouwtechniek. Het buitenleven van nu ontmoet er het plattelandsleven van toen, in een gezellige landelijke sfeer.”

Prima toch?

‘t Is dat ik het paasweekeinde zelf moet werken, anders zou ik er zo heen gaan…! 🙂

Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Licence.
Creative Commons License Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.

All of me

Over the past years I have been asked for my input on quite a number of projects, websites, blogs, books and the like. I have felt incredibly flattered by that and I wish I could say yes to each and every one of them, but I can’t.

You see, there is only so much I can do in the time that I have, and the issue with many of the requests I receive is that they are either low/no pay projects or contain merely a promise of ‘potential’ earnings or profits in future. Unfortunately that doesn’t pay my bills. If I could, I would work entirely free of charge, but like anyone else I have my financial obligations to meet. Nevertheless, I have tried to keep my rates as competitive as possible and provided work for free whenever I could.

My problem is that I am a worker bee rather than a business brain, so it is with embarrassment that I have to admit that my approach so far has left me on the verge of bankruptcy (through lack of income) and others disappointed in me (because I could not provide them with what they asked from me). Therefore, a change of approach on my part was required.

So here’s the new deal. If you hire me, I’m yours. Never exclusively, but nonetheless always fully at your service. If I offer to do something for you free of charge, you’re lucky – but you may have to be patient with me, as you won’t be given first priority. If you’ve asked me to do something for you on low/no/deferred pay… I am very sorry, but the (retrospective) answer is no I just can’t afford to do it. I considered increasing my rates to some, in order to afford freebies for others, but that just didn’t feel like a fair thing to do.

As for ‘freebies-in-progress’, I’ll be finishing some as promised, while letting go of the rest. Not all will be lost, because from now on my coffee, tea, lunch and dinner breaks and other in-between moments will be dedicated to preserving past works as well as publishing my vast collection of notes, drafts, scraps, (anecdotal) tales and expressions of opinion or creativity. Most of it will be made available under a Creative Commons licence, so there will be plenty of stuff available from me free of charge, just no longer anything ‘by request’ or ‘made to order’. (Anything else is for sale.)

Watch this space.

(Note: Creative Commons does not equal ‘free for all’ – follow the rules. Also, anything made public that is not clearly marked as licensed under a Creative Commons license is subject to full copyright protection. If in doubt, contact the copyright owner. A referral to something done well may be better than any attempt to re-create something. Plagiarism (or any other form of copyright infringement) is never cool.)

Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Licence.
Creative Commons License Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.

 

[LINK] How to Keep Working at Home from Destroying Your Life

“It’s the dream, right? Sleep late, work in your pajamas, shave far less often, and decide when you are or are not going to be busy. Anyone who has taken on this ‘dream’ quickly realizes that it’s not that simple.”

The insights Brian McDaniel (@bkmacdaddy) shares in this article are invaluable to anyone (thinking of) working from home.

http://freelancefolder.com/stop-working-at-home-from-destroying-your-life/