[NL] Omdenken of dom denken?

Deels eerder gepost op Facebook, nadien uitgewerkt tot deze uitgebreidere blog post.

Een brief van een Brits schoolhoofd aan 11-jarige scholieren bij hun toetsresultaten ging viraal, omdat deze zo veel mensen aansprak en mogelijk evenveel lezers met afschuw vervulde. Het internet is grenzeloos, dus ook in Nederland werd de brief opgepikt, onder meer door de mensen achter en volgers van Omdenken:

 

omdenkentweet

Dat de brief hier in Engeland viraal ging, verbaasde me niets; twee dagen na het aankondigen van strengere onderwijsmaatstaven en op de dag dat omstreden onderwijsminister Michael Gove werd vervangen, was de timing ervan perfect. Het sentiment is hartstikke lief maar gezien hoe ik het – in mijn ogen ernstig verstoorde – Britse onderwijssysteem persoonlijk heb leren kennen, vind ik ‘m ook zorgwekkend. Dat toen ook nog bleek dat de brief geplagieerd is(!) maakte me boos; waarom leerlingen ‘uniek’ en ‘bijzonder’ noemen in een onpersoonlijke standaardbrief die ook nog eens gejat blijkt?

Dus toen dit op mijn Facebookmuur verscheen met de woorden “Doe mijn kinderen zo’n school!” schoot dit bij mij in het verkeerde keelgat. Omdenken? Dit is iets uit z’n verband rukken en ombuigen!

Het Britse onderwijssysteem en leercultuur zijn niet te vergelijken met de Nederlandse. Als je als ouders ambitieus bent, en alle ouders in je omgeving dat ook zijn, en je je financieel kunt veroorloven om in de omgeving van goede scholen te gaan wonen, en als het je dan lukt om je kind(eren) ook nog op die goede scholen geplaatst te krijgen, dan heb je een geweldig leerklimaat voor je kind(eren). Als die ideale omstandigheden er niet zijn, dan geef je je kinderen bij voorbaat een maatschappelijke achterstand mee die ze mogelijk nooit meer kunnen inhalen, hoe leuk, lief, aardig, populair, sociaal-voelend enz. ze ook zijn.

Daar komt bij dat je als leerling in het Britse onderwijssysteem niet kunt blijven zitten, dus als je de leerdoelstellingen van een bepaald leerjaar niet haalt blijf je mogelijk de rest van je schoolcarrière achter de feiten aanlopen. In je eindexamens wordt gekeken naar wat je weet en kunt, niet op je fouten, dus kun je alles behalve foutloos zijn en toch het equivalent van een 10 halen. Mocht je een onvoldoende halen, dan krijg je wel je diploma, want je hebt examen gedaan. Hoe waardevol een diploma is met onvoldoendes…? Tja.

Het is moeilijk om uitgebreide recente statistieken te verkrijgen, omdat scholen niet verplicht en al helemaal niet geneigd zijn alles openbaar te maken, maar verschillende bronnen duiden erop dat rond twintig procent van alle schoolverlaters in Groot-Brittannië functioneel ongeletterd en/of ongecijferd is; dat wil zeggen dat ze minder goed kunnen lezen, schrijven en/of rekenen dan de gemiddelde 11-jarige. De enorme kwaliteitsverschillen tussen scholen onderling zoals die ervoer met mijn stiefkinderen en de kinderen van vrienden en bekenden leerde me dat bij een goede school wél bijna elke leerling met een goed opleidingsniveau van school gaat, maar dat op de slechtere scholen de percentages richting 50 (vijftig!) procent ongeletterd-/ongecijferdheid gaan.

Die oneerlijkheid in het systeem was voor mij een van de redenen dat ik zelf geen kinderen wilde. Ook heb ik niet-Britse collega’s geholpen naar de catchment areas van betere scholen te verhuizen of hun expatcontract met onze werkgever dusdanig te onderhandelen dat de kosten van particulier onderwijs voor hun kinderen vergoed zouden worden. Bovendien heb ik niet-Britse vrienden en kennissen afgeraden om naar Engeland te verhuizen tenzij ze het onderwijs voor hun kinderen goed konden regelen.

Het schoolhoofd dat deze brief plagieerde heeft geen gegevens bekendgemaakt over hoe goed of slecht haar leerlingen in hun toetsen hadden gedaan. De brief is hartverwarmend, en past perfect in de Britse schoolcultuur waar de meeste scholen geen sportcompetities meer houden omdat op de sportdag “iedereen een winnaar” is. Maar hij zet ook een lijst excuses klaar, mochten leerlingen hun leerdoelstellingen niet behaald hebben. Die leerlingen gaan nu dus wel met een leerachterstand naar het voortgezet onderwijs.

Zonder toetsen en wedstrijden zal je kind misschien meer eigenwaarde en minder zorgen of zenuwen hebben, dat geloof ik zeker. Maar is die eigenwaarde dan sterk genoeg voor wanneer ze jaren later vastlopen in onderwijs of werk omdat hun basiskennis en
-vaardigheden onvoldoende blijken? Of niet kunnen concurreren met leeftijdgenoten die een betere opleiding hebben genoten? Dan heeft je kind gewoon een levensgroot probleem. Wat kun je dan nog ‘omdenken’?

Iets uit een context die je niet of onvoldoende kent plukken en in je eigen raamwerk plaatsen – het doel heiligt de middelen? – da’s geen omdenken, da’s dom denken.

 


 

N.B.: De Britse onderwijsinspectie noemt de school achter bovenstaande brief een goede school, maar gaf wel deze verbeterpunten aan:

 

“The proportion of pupils making and exceeding expected progress from their starting points is not yet high in comparison to national data.”

“Teaching is good. However, there are occasions when a few teachers do not provide sufficient challenge for all ability groups during whole-class teaching. This is because they do not always make effective use of information about pupils’ progress.”

“Middle leaders are not yet involved enough in monitoring their subjects. They do not have a sufficiently clear overview of attainment and progress in their areas of responsibility. This prevents them from contributing fully to the drive for further improvements in standards in their subjects.”

SATs (± Cito-toetsen) zijn geen examens, je kunt er niet mee staan of vallen, maar kunnen een school als deze dus wel helpen met verbeterpunten als bovenstaande. Daarmee doe je niets af aan al het andere goede en unieke van je kind, maar help je hem of haar naar een onontbeerlijk opleidingsniveau dat hij/zij gewoon nodig heeft.
Advertisements
Previous Post
Next Post
Leave a comment

1 Comment

  1. Dat het Britse onderwijssysteem aan alle kanten rammelt, zal ik niet betwisten. Ook zal ik niet betwisten dat de brief een kopie was. Wat ik echter wél betwist is dat een systeem dat een grote nadruk legt op falen, fouten en tekortkomingen, gebaat is bij een manier van denken die uitgaat van kracht, kwaliteit en talent. In die zin is de brief – met alle nuances die je daar terecht over kunt maken, laat dat duidelijk zijn – een zeer welkome verademing.

    Like

    Reply

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: